W lockdownie wszystkie wskaźniki aktywności fizycznej dzieci i młodzieży poszły w dół. Badanie „Młodzież a COVID 19” Zakład Zdrowia Dzieci i Młodzieży IMID przeprowadził w 2021 r. Ankietę internetową wypełniło wówczas ponad 1500 dzieci. Wyniki z pandemii zostały zestawione z wynikami badania HBSC z 2018 r.

Chłopcy przed covid spełniali zalecenia WHO na poziomie 18,2 proc. – był spadek do 12,5 proc. w czasie pandemii. W przypadku dziewcząt odsetek spełniających rekomendacje z 13,2 proc. spadł do 8,4 proc.

Wśród 11-latków przed pandemią ok. 23 proc. spełniało rekomendacje, w pandemii tylko 12,1 proc.; wśród 17-latków przed pandemią 9,8 proc., w pandemii – 8,4 proc. Przy czym te wyniki wypracowały głównie dzieci mające domy z ogródkami, gdzie można było ustawić choćby trampolinę. Ruszały się również te, które ćwiczyły w domu, bo miały samozaparcie. Wygrywały dzieci mieszkające na wsi.

– Prawidłowość, że aktywność fizyczna wśród dziewcząt ma niższe wskaźniki i pogarsza się wraz z wiekiem, obserwujemy w naszych badaniach od lat. Dziewczętom zmienia się stosunek masy mięśniowej do tłuszczowej z uwagi na procesy hormonalne związane z dojrzewaniem. Zmieniają się także proporcje ciała. Najbardziej aktywne powinny być najmłodsze dzieci. Jest to rozwojowo naturalne – mówi dr Hanna Nałęcz z Zakładu Zdrowia Dzieci i Młodzieży IMID.

Ruch na zdrowie

Dr Janusz Dobosz z Narodowego Centrum Badania Kondycji Fizycznej, AWF Warszawa, zauważył, że w pandemii dramatycznie spadła motoryka dzieci, które wcześniej brały udział w wielu zajęciach sportowych. Ruszały się, były dużo lepsze od rówieśników, osiągały lepsze wyniki sprawdzianów sportowych niż przeciętna w Polsce. Po lockdownie i nauce zdalnej, wytrzymałość i siła tych dzieci bardzo spadły. Wystarczyło im odebrać trzy, cztery godziny zajęć ruchowych w tygodniu i już po pół roku odbiło się to na poziomie ich sprawności fizycznej.

Fakt ten ujawniły badania Instytutu Sportu PIB prowadzone w ramach programu MSiT „Szkolny Klub Sportowy” (SKS). Porównano tam zmiany wyników prób sprawności fizycznej w dwóch rocznych okresach: przed pandemią (jesień 2018 –jesień 2019 roku) oraz w okresie pandemii (jesień 2019 – jesień 2020 roku). O ile przed i w czasie pandemii zmiany somatyczne były bardzo podobne (mniej więcej tyle samo dzieci zwiększało, utrzymywało lub zmniejszało masę ciała czy wielkość BMI) to zmiany w wynikach prób sprawności fizycznej wyraźnie pogarszały się.

Przed pandemią 46,4 proc. dzieci pogorszyło w ciągu roku wynik w biegu sprinterskim na 50 metrów, w czasie pandemii pogorszenie rezultatu notowało już 53,6 proc. dzieci biorących udział w zajęciach SKS. W biegu na 600 m było to odpowiednio 41,2 proc. i 49,4 proc. Wiele też mówi poprawianie się dzieci w tej próbie wiekowej. Przed pandemią poprawę wyniku w kolejnym badaniu uzyskiwało 35,4 proc. badanych dzieci. W trakcie pandemii polepszyło swój wynik zaledwie 25,2 proc. uczniów z SKS-u.

– To dowód, że trzeba doskonalić wychowanie fizyczne młodych pokoleń, zmieniać postawy ludzi i silnie kształtować w nich potrzebę aktywności fizycznej. I to wcale nie takiej, która ma prowadzić do sukcesów olimpijskich. Mistrzów sportu nauczyciele mogą zidentyfikować przy okazji. Jeśli znajdzie się dziecko utalentowane, jak np. Robert Lewandowski, Iga Świątek czy Anita Włodarczyk i zaproponuje mu uprawianie sportu, można przed nim otworzyć drogę kariery życiowej. Jednak w globalnym ujęciu powinna to być po prostu społeczna troska o zdrowie przyszłych pokoleń. Od ilości ruchu dziś, tego jak ukształtujemy postawy wobec własnej cielesności, zależy jak będziemy funkcjonować mając lat 50, 60 czy 80. Konsekwencją tego będzie m. in. siła wytwórcza społeczeństwa, aktywność osobista i publiczna obywateli, zakres wymaganych świadczeń zdrowotnych i związany z tym poziom opieki medycznej, możliwość niesienia pomocy chorym, itp. – mówi dr Dobosz.

Ruch u dzieci i młodzieży: co rekomenduje WHO?

Rekomendacje WHO mówią, że dzieci w wieku od 5-17 lat codziennie minimalnie przez 60 minut mają być aktywne w stopniu co najmniej umiarkowanym. Im dłużej, tym lepiej.

– Powinna to być aktywność o charakterze tlenowym, jak bieganie, gry zespołowe, jazda na rowerze, gdzie są angażowane duże grupy mięśni. Najlepiej na świeżym powietrzu. Ale także zalecane jest pływanie. Aktywność aerobowa, tlenowa, powoduje przyspieszenie tętna, oddechu, czujemy, że organizm mobilizuje się do wysiłku – wyjaśnia dr Hanna Nałęcz.

WHO zaleca też, aby dzieci 2-3 razy w tygodniu miały wysiłek intensywny, któremu towarzyszy zgrzanie, spocenie się (wskaźnik VPA).

– Taka aktywność jest potrzebna dzieciom w okresie rozwojowym, żeby prawidłowo się rozwijać, wzmacniać kości i mięśnie, ale też budować wydolność układów: oddechowego, krążenia, mięśniowego, szkieletowego i narządów – podkreśla dr Hanna Nałęcz.

Tymczasem w raporcie “Zdrowie uczniów w 2018 r na tle nowego modelu badań HBSC” czytamy: „Porównując dane uzyskane w dwóch ostatnich rundach badań, z lat 2014 i 2018 stwierdzono statystycznie istotne pogorszenie w poziomie intensywnej aktywności fizycznej młodzieży. Odsetek nastolatków ćwiczących co najmniej 4 razy w tygodniu zmniejszył się z 40,5 proc. do 33,1 proc.”.

Wspomniane zaś badania HBSC z 2018 r. pokazują, że zaledwie 21 proc. dziewcząt i 24 proc. chłopców w wieku 11 lat podejmuje godzinną, zaplanowaną aktywność fizyczną każdego dnia. Eksperci podkreślają, że kluczową rolę w budowaniu odpowiedniego nawyku ruchu odgrywają rodzice. Tymczasem wciąż jedynie 44 proc. dzieci po szkole podejmuje aktywność fizyczną (spacery, jazda na rowerze) wspólnie z rodzicami. 48 proc. dzieci zawożonych jest do szkoły samochodem przez rodziców.

Bez ruchu przed komputerem

Według WHO to siedzący tryb życia zajmuje czwarte miejsce wśród przyczyn śmiertelności ludzi na świecie – za nadciśnieniem tętniczym, paleniem tytoniu oraz podwyższonym poziomem glukozy we krwi.

Raport z międzynarodowych badań WHO European Childhood Obesity Surveillance Initiative (COSI) 2017 “Nadwaga i otyłość u polskich 8-latków w świetle uwarunkowań biologicznych, behawioralnych i społecznych” pokazuje, że częstość nadciśnienia tętniczego wzrasta wraz z wiekiem i po okresie dojrzewania dotyczy już 10 proc. populacji. Wyniki badań przeprowadzonych wśród uczniów z gdańskich szkół wskazały, że odsetek dzieci w wieku 8-12 lat z nadciśnieniem tętniczym wynosił 10,2 proc.!

Opublikowane niedawno badanie CBOS i KCPU Młodzież 2021 pokazuje niepokojące trendy w kontekście następstw nauki zdalnej. Rośnie grupa dzieci i młodzieży spędzającej w internecie powyżej 4 godzin. Ogólnie nastąpiło wydłużenie czasu spędzanego w sieci do 5 godzin w ciągu doby. To o 45 min. dłużej niż w 2018 r.

Bardzo wzrosło oglądanie w sieci filmów i seriali, granie w gry sieciowe. Do internetu przeniosły się także kontakty towarzyskie i słuchanie muzyki. Wzrosła także grupa młodych osób niedosypiających z powodu korzystania z internetu oraz uznających życie bez tego narzędzia za nudne, puste, pozbawione wartości.

Już badania robione w 2016, a opublikowane w 2018 „Nastolatki, komunikacja, media elektroniczne” pokazały, że niebezpieczną aktywność bliską uzależnienia wykazywało 8,7 proc. uczniów kl. V i aż 15,8 proc. klasy VII – to był najwyższy odsetek dowodzący, że dzieci w tym wieku najłatwiej się uzależniają. W gimnazjach było to 14 proc. (tam dzieci musiały przysiąść do nauki przed egzaminami), w liceach jeszcze mniej – 10,5 proc.

Nie jest prawdziwe potoczne przekonanie, że jeśli dzieci mało siedzą, są aktywne fizycznie.

– Są dzieci bardzo aktywne fizycznie, które jednak mnóstwo czasu spędzają siedząc bez ruchu. To rodzice muszą dbać, by dziecko nie siedziało za długo. Należy ograniczać czas leżenia z komórką w ręku, bez ruchu – przekonuje dr Hanna Nałęcz.

– Potrzebne jest mówienie o rekomendacjach WHO, bo rodzice nie mają się skąd dowiedzieć, ile aktywności jest potrzebne dzieciom. Najbardziej korzystny odsetek aktywności umiarkowanej był w 2010 i wynosił 24,2 proc. Od tamtej pory regularnie spada – podkreśla badaczka.

Źródło: Serwis Zdrowie/ PAP
Fot. Luke Pennystan/ Unsplash

Artykuł Dzieci i młodzież: Pandemia bezruchu pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Skoro szkoły tak mało obecnie robią dla dzieci i młodzieży, to co branża fitness może zrobić dla tej grupy klientów?

Wojciech Szwarc: ‒ Aktywność fizyczna młodych osób jest w naszym kraju potraktowana po macoszemu. Jako ojciec dzieci w różnym wieku mam porównanie możliwości uprawiania sportu i w ogóle wyboru trybu życia dziś i kilka dekad temu. Ja i moi rówieśnicy, czyli pokolenie obecnych 50-latków, w dzieciństwie byliśmy ciągle w ruchu. Chodziło się po drzewach, wisiało na trzepaku, grało w piłkę itp. W tej chwili niestety coraz
częściej obserwujemy dzieci, które rezygnują z zajęć wychowania fizycznego, a prozaiczne „podwórkowe” aktywności w dobie multimediów nie są dla nich wystarczająco
atrakcyjne.

Na całokształt kultury fizycznej dzieci musi składać się zarówno praca rodziców, szkoły, jak i branży fitness. Praca w szkole to zdecydowanie ciekawszy WF, który jest urozmaicony i nie polega jedynie na rzucaniu dzieciom piłki. Zgodnie z wynikami badania przeprowadzonego dla nas w 2019 roku wśród dzieci dolnośląskich szkół podstawowych w ramach Aktywnych Szkół MultiSport, aż 80 proc. dzieci do uczestnictwa w zajęciach WF-u skłania przede wszystkim dobra zabawa. Dla 61 proc. uczniów szkół podstawowych motywacją jest także różnorodność i atrakcyjność prowadzonych zajęć. Dla 57 proc. zachętę stanowi sympatyczny, zaangażowany nauczyciel.

Jeśli weźmiemy sobie do serca preferencje dzieci w zakresie zajęć i zapewnimy odpowiednią infrastrukturę w szkołach, która umożliwi np. skorzystanie z prysznica po lekcji WF-u, mamy szansę zmniejszyć pokusę rezygnacji z udziału w tych lekcjach. Należy jednak pamiętać, że oświata nie jest w stanie zaopiekować w pełni tematu aktywności fizycznej wśród dzieci. Zajęcia WF-u w szkołach odbywają się co najwyżej kilka razy w tygodniu, a według zaleceń WHO dzieci powyżej 5. roku życia powinny podejmować co najmniej godzinę aktywności fizycznej każdego dnia. Tu ogromną rolę odgrywają rodzice i wszelkie zajęcia pozalekcyjne związane ze sportem.

Tu też branża sportowo-rekreacyjna, w tym obiekty fitness, są bardzo potrzebne i mogą zdziałać wiele dobrego, oferując programy zajęć dla najmłodszych. Niemniej, aby dziecko mogło i chciało skorzystać z tej infrastruktury i oferty, potrzebne są chęci i zaangażowanie po stronie rodziców. Możemy oczywiście dyskutować, czy zapisanie dziecka do sekcji
sportowej jest dobrym wyjściem. Czy np. dzieci w wieku sześciu lat powinny już biegać
z rakietą do tenisa i profesjonalizować się w określonej dyscyplinie sportowej? Na pewno jednak powinny próbować wielu różnych aktywności, żeby wiedziały później, co im odpowiada, co chcą robić w wolnym czasie.

Wystarczy zacząć od wspólnych niedzielnych marszów po lesie czy jazdy na rowerze.
Powinniśmy stwarzać dzieciom jak najwięcej okazji do wysiłku fizycznego, bo ruch jest im
po prostu potrzebny, by zdrowo rosły.

W jaki sposób wpisuje się w to branża sportowa?

‒ Branża sportowa może stanowić zarówno niezależną ofertę, jak i wspierać aktywność
fizyczną w ramach zajęć szkolnych. Często WF odbywa się równolegle w kilku klasach,
co niestety wymaga dzielenia sali sportowej lub prowadzenia zajęć na korytarzach. Tu
jest miejsce dla nas – klubów fitness. A także dla szkół tańca, obiektów wspinaczkowych,
szkół sztuk walki. Możemy odegrać istotną rolę w krzewieniu proaktywnego podejścia
do aktywności fizycznej. Są godziny, zwłaszcza te przedpołudniowe, kiedy grafiki treningów grupowych pozwalają na organizację specjalnych zajęć dla dzieci.

To jest właśnie czas i okazja do poprowadzenia ciekawych zajęć WF-u w naszych obiektach. W Benefit Systems opracowaliśmy plan takiego wizerunku klubów fitness wśród dzieci, czyli de facto – miejmy nadzieję – naszych przyszłych klientów. Budowanie świadomości, że klub fitness to nie jest tylko sztanga i kulturyści, ale wiele ciekawych akcesoriów i urządzeń do ćwiczeń, a także różnorodne rodzaje treningów, które nastawione są przede wszystkim na wsparcie naszego zdrowia psychofizycznego, mogą przyczynić się zarówno do poprawy zdrowia dzieci, jak i do wychowania bardziej świadomych przyszłych klientów.

Naprawdę wierzę w to, że podobne inicjatywy, wprowadzające różnorodność, sprawiłyby, że dzieci zaczęłyby się bardziej garnąć do bycia aktywnym, że w następstwie chociażby takiego jednego w tygodniu WF-u, poprowadzonego w klubie przez fajnego trenera, te dzieci chciałyby uczestniczyć w zajęciach, ale też szukałyby możliwości dalszej aktywności poza szkołą. Może chętniej wykorzystywałyby istniejącą zewnętrzną infrastrukturę sportową.

Branża fitness pracuje w krótkim i średnim terminie. Natomiast inwestycja w dzieci to jest średni, ale przede wszystkim długi termin. Jeśli każdy patrzy na swój biznes przez pryzmat bieżących wyników, co zresztą jest właściwe, to warto, by także pomyślał o przyszłości swojego biznesu w dłuższej perspektywie, czyli spojrzał w kierunku dzieci, które muszą
zbudować nawyki. To jest proces. Tymczasem, według badania Global Matrix 3.0.,
w 2018 roku zaledwie 20 proc. dzieci w Polsce wypełniało zalecenia WHO w zakresie
aktywności fizycznej. Pandemia dodatkowo zachwiała tymi statystykami – według badań
sondażowych przeprowadzonych na zlecenia Radia Zet w 2021 roku 67 proc. dzieci
ograniczyło swoją aktywność fizyczną, a co szesnaste dziecko przestało całkowicie uprawiać sport. To naprawdę przerażające.

Co Benefit Systems robi dla dzieci? Karta MultiSport Kids to jeden z produktów, a właściwie załącznik do produktu dla dorosłych, który oferujecie swoim korporacyjnym klientom. Karta daje dostęp do wielu aktywności dla najmłodszych. Czy MultiSport Kids cieszy się dużym
zainteresowaniem? Aktywni rodzice to w końcu najlepsi ambasadorzy aktywnego trybu życia dla swoich dzieci. Z jakiej oferty zajęć najmłodsi korzystają najchętniej? I czy to tylko propozycja dla najmłodszych?

‒ Karta MultiSport Kids jest coraz bardziej popularna, oferuje młodszym użytkownikom
dostęp do ponad 2000 obiektów w całym kraju, m.in.: basenów, szkół tańca, ścianek
wspinaczkowych czy klubów fitness. To, co ważne dla nas – dzieci powyżej 12. roku życia mogą w towarzystwie dorosłego opiekuna korzystać z tą kartą z treningu w klubach
fitness. Po testach tego rozwiązania w ramach własnej bazy klubowej zaoferowaliśmy
klubom partnerskim Programu MultiSport możliwość honorowania kart MultiSport Kids
pod warunkiem dostosowania regulaminu i infrastruktury obiektu.

Zainteresowane kluby powoli zaczynają się do nas zgłaszać. Ta propozycja ma także nieco odczarować siłownię i sprzęt treningowy w oczach młodszego pokolenia. Chcemy, żeby dzieci mogły przyjść do klubu, poskakać na skakance, pojeździć na rowerze, powiosłować, uderzyć parę razy w worek. To okazja do zaprzyjaźnienia się z tym środowiskiem treningowym, do złapania bakcyla. Karty dla dzieci cieszą się na tyle dużym zainteresowaniem, że sukcesywnie rozwijamy ich ofertę, obejmując

Programem MultiSport kolejne grupy wiekowe. Wprowadziliśmy np. kartę MultiSport
Student dla osób między 15. a 26. rokiem życia, zapewniającą dostęp do ponad 4200
obiektów sportowo-rekreacyjnych w całym kraju. Umożliwia ona korzystanie z 37 aktywności, takich jak: siłownie, baseny, taniec, szkoły jogi i sztuk walki, i wiele, wiele więcej. Mamy także kartę MultiSport Senior i tutaj widzimy potencjał do aktywności międzypokoleniowej i wspólnego przełamywania barier w podejmowaniu treningów.

Kilka lat temu pisaliśmy o programie Aktywne Szkoły MultiSport. To była bardzo
ciekawa i pożyteczna inicjatywa zwiększająca wiedzę rodziców i nauczycieli, a przede wszystkim motywująca dzieci do aktywności. Bardzo dobrze wspominam wykorzystywany w programie Aktywne Szkoły MultiSport, wzbogacony o nowoczesne rozwiązania technologiczne test EuroFit+, któremu były poddawane dzieci. To była świetna zabawa. Jakie były efekty tego projektu? Czy program ten jest kontynuowany?

‒ Rzeczywiście Program Aktywne Szkoły MultiSport był bardzo ważną dla Benefit Systems inicjatywą. Prowadziliśmy ją od 2018 roku aż do wybuchu pandemii. Ideą programu była promocja aktywności fizycznej wśród dzieci. W tym celu prowadziliśmy działania
edukacyjne dla dzieci, rodziców i nauczycieli. W szkołach podstawowych biorących udział
w programie pomagaliśmy wdrożyć w życie rozmaite pomysły zwiększające poziom aktywności fizycznej dzieci na co dzień, nie tylko w ramach lekcji wychowania fizycznego.

Ideą było pokazanie, że ruch i sport powinny być przede wszystkim świetną zabawą.
Na początku i na końcu każdej edycji Programu sprawdzaliśmy poziom aktywności
fizycznej za pomocą wykorzystującego multimedia EuroFit+ Testu. Co ciekawe, wiele
szkół uczestniczących w programie wdrażało lekcje na piłkach do pilatesu, aktywne
spacery do szkoły czy sportowe przerwy międzylekcyjne jako dodatkowe aktywności
dla dzieci. Po pięciu miesiącach okazało się, że wdrożone rozwiązania pozwoliły poprawić poziom sprawności fizycznej uczniów w 85 proc. szkół. Dzieci odzyskały w ten
sposób 43 proc. sprawności fizycznej, którą sukcesywnie tracili ich rówieśnicy w dekadzie
1999–2009.

Wyniki te pokazują, że naprawdę proste, choć systematyczne rozwiązania i odpowiednie zaangażowanie dorosłych mogą mieć nieoceniony wpływ na aktywność fizyczną najmłodszych. Czasami stosunkowo niewielkim kosztem można uzyskać dużą poprawę. Dziś, kiedy problem otyłości i nadwagi dzieci jest w Polsce tak duży, tego typu
inicjatywy są szczególnie ważne. Teraz jest dobry moment, żeby wrócić do
tego projektu. Wyciągnęliśmy pewne wnioski i w tej chwili, za pośrednictwem naszej
fundacji korporacyjnej, rozwijamy program Aktywne Szkoły MultiSport w zmienionej formule, o której już wspominałem.

Od września w aglomeracji warszawskiej, a mam nadzieję, że niebawem także w innych regionach Polski, udostępniamy szkołom naszą infrastrukturę klubową. Uczniowie w ramach lekcji WF-u będą mogli odwiedzić nasze kluby, gdzie profesjonalni trenerzy przeprowadzą
dla nich specjalnie przygotowane zajęcia.

W 2020 roku na warszawskim Mokotowie ruszyło centrum aktywności ruchowej dla dzieci – Atmosfera MultiSport. Jak z perspektywy czasu, co prawda trudnego, bo upływającego pod znakiem pandemii, oceniacie ten projekt? Czy doświadczenia zebrane w warszawskiej
Atmosferze pozwalają rozszerzyć ten projekt także na inne miasta? Czy jest to format obiektu, który sprawdza się na naszym rynku?

‒ Tak jak powiedziałaś, Atmosfera ruszyła tuż przed pandemią. Jest to obiekt dla dzieci w wieku 2‒14 lat, którego misją jest ich wszechstronny rozwój poprzez dobrą atmosferę i różnorodne formy aktywności fizycznej połączone z zabawami ruchowymi. Na powierzchni 1000 mkw. powstało pięć sal, na których pod okiem wykwalifikowanych instruktorów i za pomocą nowoczesnych technologii odbywają się zajęcia grupowe dla dzieci, obejmujące wybrane dyscypliny sportowe, takie jak: taniec, akrobatyka, sporty walki, gimnastyka, gry zespołowe oraz gry i zabawy ruchowe dla najmłodszych.

W związku z tym, że projekt ten funkcjonuje normalnie tak naprawdę dopiero od kilku
miesięcy, to wciąż mu się przyglądamy. Prowadzone tam m.in. półkolonie letnie świetnie
się przyjęły. Jeśli okaże się, że Atmosfera jest dobrym pomysłem, to będziemy szukali
możliwości otwarcia takich miejsc również w innych miastach. W tej chwili trudno jednak
podejmować taką decyzję. Zwłaszcza w niełatwej sytuacji w kraju i poza nim.

Niedawno powstała Fundacja MultiSport, której misją jest promocja zdrowego i aktywnego stylu życia w społeczeństwie, w tym także wśród dzieci. Jednym z projektów Fundacji jest Promocja Sportu Osób z Niepełnosprawnością „Pełni sportu”. Z jednej strony projekt ten ma promować sport wśród dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami i zapoznawać je z różnorodnymi sportami, a z drugiej upowszechniać wśród dzieci, wychowawców oraz rodziców ideę uprawiania w klubach sportowych „Sportu bez Barier”. Jak będzie wyglądała realizacja tego projektu?

‒ Celem Fundacji, jak wspomniałaś, jest promocja aktywności fizycznej. Istotne jest dla
niej także upowszechnienie sportu bez barier – zgodnie z tą ideą od maja do końca
listopada br. prowadzona jest np. kampania o nazwie „Pełni sportu”. W ramach tej inicjatywy organizowane są spotkania w szkołach, domach dziecka, świetlicach środowiskowych, gdzie prowadzimy zajęcia integracyjne oraz wykłady. W ramach projektu odbędzie się też osiem dni sportu. To wydarzenia np. w ramach miejskich pikników sportowych, gdzie zachęcamy całe rodziny do sportowej integracji z osobami z niepełnosprawnościami.

W projekt zaangażowani są także ambasadorzy – Bartek Mróz, parabadmintonista i paraolimpijczyk, Maciej Bartniak, zawodnik rugby z klubu sportowego Warszawskiego Stowarzyszenia Rugby na Wózkach „Four Kings” oraz Reprezentacji Polski, Andrii
Demchuk, ukraiński szermierz na wózku i paraolimpijczyk, Monika Kukla, zawodniczka
Amp Futbol Polska, paraolimpijka. Staramy się także zachęcać naszych partnerów, żeby
ich obiekty były dostosowane do przyjęcia osób z niepełnosprawnościami. W tej chwili
z obiektów, które honorują kartę MultiSport, takie możliwości ma 587 lokalizacji, a także
344 obiekty, które honorują karty MultiSport Kids. Atmosfera MultiSport również jest przygotowana na przyjęcie dzieci z niepełnosprawnościami.

Fundacja zaproponuje też dzieciom, uczniom klas I–VI szkół podstawowych (w tym dzieciom z klas 0 korzystającym z wychowania przedszkolnego) zajęcia multisportowe z elementami gimnastyki korekcyjnej. Jak długo potrwa ten projekt i ile dzieci będzie mogło wziąć w nim udział?

‒ Te zajęcia będą realizowane od września do grudnia w 30 grupach na terenie Warszawy i Pruszkowa. Będą także robione testy sprawnościowe i badania diagnozujące wady postawy.

Dzieci i młodzież, ich aktywność fizyczna i dieta, to temat rzeka. Praca z tą grupą to oczywiście inwestycja w przyszłość, ale czy też grupa docelowa klientów, na
których już teraz jako branża możemy zarobić, mówiąc kolokwialnie?

‒ My nie myślimy w ten sposób. Wspieranie aktywnego trybu życia to nasza misja – chcemy, żeby ludzie żyli dłużej i mieli to życie jakościowo lepsze, m.in. dzięki odpowiedniej
profilaktyce. Dlatego chcemy zająć się także grupami, o których nikt dotychczas nie myślał. Na tym etapie trudno mówić o zyskach. Mam wrażenie, że otwarcie się branży na
dzieci nie będzie łatwe. Wymaga to zmiany myślenia, zapewnienia bezpieczeństwa,
a przede wszystkim kreatywności. To także wyzwanie dla obsługi klienta, podobne jak
w przypadku np. grupy seniorów. Nie wystarczy tych klientów jedynie przywitać i dać kluczyk do szafki.

Zarówno dzieci, jak i seniorzy wymagają zaopiekowania, wprowadzenia. Wiele osób zarządzających klubami powie, że to wie, ale nie zrobi nic w tym kierunku. No, ale jak się nie spróbuje, to się nie przekona, czy ma to sens. Dzieci to przecież bardzo wdzięczna grupa docelowa, ale wymaga bardziej proaktywnego podejścia. Trzeba wyjść troszeczkę ze strefy komfortu. Zmienia się struktura demograficzna społeczeństwa.
Te dzieci będą za kilka lub kilkanaście lat dorosłymi i naszymi klientami, jeśli uda się nam
zdobyć ich zainteresowanie teraz. Mówimy więc o inwestycji w przyszłość.

Dziękuję za rozmowę.

Artykuł Aktywność fizyczna dzieci to inwestycja w przyszłość pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Złe samopoczucie dzieci

Aktywność fizyczna ma olbrzymie znaczenie w każdym wieku, ale szczególnie potrzebna jest w okresie rozwoju. Wtedy kształtują się wzorce zachowań, osobowość, układ odpornościowy, układ kostno-stawowy. Dzieci i młodzież, które dużo się ruszają, mają ogólnie lepsze zdrowie, są mniej podatne na choroby somatyczne i wykazują mniej zaburzeń psychicznych – czytamy w informacji prasowej.

Tymczasem 17 proc. wszystkich uczniów w Polsce wymaga natychmiastowej pomocy związanej z fatalną kondycją fizyczną. Aż 19 proc. najmłodszych uczniów szkół podstawowych czuje się chora, wyczerpana fizycznie i brakuje im energii życiowej. Z wiekiem odczucia te nieznacznie się polepszają. Źle się czuje 16 proc. uczniów 6. klas szkół podstawowych i 15 proc. uczniów 2. klas szkół ponadpodstawowych.

Promocja aktywności fizycznej priorytetem

Eksperci wskazują, że gorsze samopoczucie fizyczne i brak chęci do aktywności fizycznej wykazują dziewczęta i uczniowie liceum (w porównaniu do technikum). Słabsze oceny stanu swojego zdrowia ma również młodzież miejska i z rodzin o niższym statusie materialnym.

„Dość zaskakujące jest porównanie tych wyników do badań sprzed 20 lat. Nasze najmłodsze dzieci, choć są w bardzo złej kondycji zdrowotnej, lepiej oceniają swoje zdrowie niż ich rówieśnicy w 2003 roku. Niestety, starsi uczniowie i młodzież dzisiaj czują się gorzej niż dwie dekady temu.

W dobie pandemii i nauki zdalnej promocja aktywności fizycznej musi być naszym priorytetem

– zauważa Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak.

Uczniowie w bezruchu

Z badań wynika także, że co dziesiąty uczeń 2. klas szkoły podstawowej praktycznie w ogóle nie jest aktywny fizycznie, a wśród uczniów 6. klasy 12 proc. Wśród młodzieży aktywności fizycznej nie wykazuje aż 27 proc.

Badania wskazują także na istotne różnice w odczuwaniu stanu swojego zdrowia, kondycji fizycznej czy poczucia energii w zależności od płci. Znacznie lepszą samoocenę mają chłopcy, dziewczęta częściej odczuwają problemy związane z tym obszarem.

Ogólne wyniki związane oceną relacji z rówieśnikami wskazują, że 17 proc. uczniów w Polsce wymaga interwencji w obszarze związanym ze zdrowiem fizycznym. W badaniu niski wynik osiągnęło 19 proc. uczniów klasy 2. szkoły podstawowej (SP), 16 proc. uczniów klasy 6. SP oraz 15 proc. uczniów klasy 2. szkoły ponadpodstawowej.

Dzieci mieszkające na wsi bardziej wyczerpane fizycznie

Na wyczerpanie fizyczne i brak energii życiowej wskazało:

• 20 proc. dzieci mieszkających na wsi,
• 14 proc. nastolatków mieszkających na wsi,
• 15 proc. młodzieży mieszkającej na wsi,
• 17 proc. dzieci mieszkających w dużych miastach,
• 18 proc. nastolatków mieszkających w dużych miastach,
• 18 proc. młodzieży mieszkającej w dużych miastach.

W podziale na województwa najwyższy odsetek dzieci z problemami fizycznymi ma woj. świętokrzyskie (31 proc.), woj. podlaskie (30 proc.) i woj. lubelskie (29 proc.). Najmniej woj. łódzkie (10 proc.).

Wśród nastolatków łódzkie (30 proc.), zachodniopomorskie (21 proc.) i pomorskie (19 proc.). Wśród młodzieży największe problemy z kondycją fizyczną są w woj. pomorskim (29 proc.) oraz kujawsko-pomorskim o lubelskim (po 21 proc.).

W związku z wynikami badań Rada Ekspertów przy Rzeczniku Praw Dziecka podkreśla duże znaczenie w procesie wychowawczym nawyków aktywności fizycznej, tak aby stały się one czynnościami rutynowymi. To zadanie dla rodziców i nauczycieli. Rada rekomenduje m.in. rozszerzenie oferty klubów sportowych o zajęcia dla amatorów i zwiększenie dostępności szkolnej infrastruktury sportowej poza godzinami nauki.

Aktywność fizyczna zmienia się wraz z wiekiem

Istotnym jest podjęcie działań, które pozwolą na utrzymanie poziomu aktywności fizycznej w starszym wieku dzieci i młodzieży. Promowane formy aktywności fizycznej powinny być dostosowane do zainteresowań dzieci i młodzieży i zmieniać się wraz z wiekiem dzieci.

Zadaniem rodziców i szkoły jest wytworzenie u dzieci nawyków aktywności fizycznej tak, aby stały się one czynnościami rutynowymi.

Kluby sportowe powinny stać się miejscami nie tylko uprawiania sportu wyczynowego, lecz także amatorskiego pozwalającego zachować tężyznę fizyczną dzieci i młodzieży.

Ważna jest promocja zastępowania, kiedy jest to możliwe, korzystania ze środków komunikacji miejskiej czy samochodów poruszaniem się rowerami i pieszo.

Szkoła jest szczególnym miejscem rozwijania sprawności fizycznej uczniów, także poprzez ciekawe zajęcia wychowania fizycznego. Szkoły posiadające dobrą infrastrukturę sportową powinny zapewnić możliwość jej wykorzystania także poza zajęciami lekcyjnymi.

O badaniu

Badaniem objęto łącznie ponad 5800 uczniów z całej Polski, na trzech poziomach edukacyjnych: edukacji wczesnoszkolnej (klasy 2. szkoła podstawowa), szkoły podstawowej (klasy 6.) i szkoły ponadpodstawowej (klasy 2. technika i licea ogólnokształcące). Pomiar przeprowadzono przy użyciu kwestionariusza The KIDSCREEN. Realizacja badania w szkołach miała miejsce w czerwcu 2021 r., pod koniec roku szkolnego, podczas pandemii koronawirusa SARS-CoV-2. Badanie wykonała firma Danae sp. z o.o.

Źródło: Serwis Zdrowie/PAP
Fot. Ben Wicks/Unsplash

Przeczytaj też Polskie dzieci z problemami

Artykuł Dzieci i młodzież dramatycznie potrzebują ruchu pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Dla porównania przed pandemią również spacer był najchętniej podejmowaną przez dzieci i młodzież aktywnością, ale deklarowało to 47 proc. badanych. Na drugim miejscu była jazda na rowerze (43 proc.). Na trzecim i czwartym miejscu uplasowały się gry zespołowe: siatkówka – 34 proc. i piłka nożna – 32 proc. Listę TOP 5 zamykały biegi – 30 proc.

Pandemia i lenistwo

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez IBRiS, głównym czynnikiem demotywującym młodzież i dzieci do bycia aktywnymi fizycznie była pandemia i związane z nią izolacja oraz
lockdown’y. Było to wskazanie 48 proc. respondentów.

Często przyczyną niechęci jest też lenistwo, do którego przyznaje się czterech na dziesięciu respondentów. Blisko jeden na trzech uważa, że demotywatorem są duże wymagania w szkole i nadmiar prac domowych, a częściej niż co czwarty – nie ma towarzysza do wspólnego uprawiania sportu

– czytamy w raporcie “Aktywność dzieci i młodzieży w pandemii”.

Sport w szkole

W badanej grupie uczniów, 38 proc. zadeklarowało, że chętnie uczestniczy w lekcjach w-f. 22 proc. młodych ludzi czuje niechęć do sportu w szkole. Średnio nawet przy tych deklaracjach wypada frekwencja na lekcjach W-F.  Aż czterech na dziesięciu
respondentów uczestniczyło w małej części zajęć, a co dziesiąty w połowie. Co dwudziesty był z nich zwolniony! Tylko 16 proc. uczniów brało udział w większości zajęć! Te statystyki przerażają.  Autorzy raportu podkreślają jednak, że na chęć do udziału i częstotliwość uczestnictwa w lekcjach w-f wyraźnie wpłynęła pandemia.

W dobie nauki online, obserwujemy spadek niechęci do udziału w zajęciach w-f, a także spadek chęci do aktywnego uczestnictwa, kosztem rosnącej obojętności. Przed pandemią wskaźnik deklarowanego udziału w prawie każdych lub większości zajęć wynosił 76 proc., gdzie teraz jest to tylko 46 proc.

– piszą w raporcie.

Rodzice o dzieciach i ich aktywności

Badaniu poddani zostali także rodzice. Siedmiu na dziesięciu rodziców ocenia ogólną sprawność fizyczną swojego dziecka jako dobrą, a niespełna co czwarty uważa, że jest ona
średnia. Zasadniczo nieliczni przyznają, że ich dziecko jest w złej kondycji fizycznej.
W pandemii wyraźnie wzrósł odsetek respondentów zachęcających dziecko do aktywności fizycznej (o 16 p.p.). Równocześnie mniej rodziców deklaruje, że ich dziecko ma duży wybór aktywności fizycznych w okolicy zamieszkania (o 10 p.p.).

A na koniec informacja, która jest kluczowa w obliczu bezruchu naszych dzieci: ponad 60 proc. dorosłych nie uprawia sportu regularnie.

Warto zapoznać się z całym raportem, przygotowanym przez Fundację Instytut Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS we współpracy z Fundacja LOTTO – RAPORT

Źródło: PAP/ Fundacja Instytut Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS
Ilustracja: Clker-Free-Vector-Images/Pixabay

Artykuł Spacer zamiast piłki nożnej i biegania pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Badania ekspertów AWF mają określić, jak poważny jest negatywny wpływ pandemii. Wspólnie z resortem edukacji uruchomili właśnie program, który pomoże uczniom w powrocie do aktywności. W pierwszym etapie nauczyciele WF-u otrzymają wskazówki, jak pracować z dziećmi po COVID-19 i jak motywować je do sportu po tak długim okresie nauki zdalnej i zamknięcia w domach. Drugi etap przewiduje stworzenie Sport Klubów, czyli dodatkowych aktywnych zajęć dla uczniów, które będą wdrażane od września.

– Chcemy wyposażyć nauczycieli w dodatkowe narzędzia związane z umiejętnością prowadzenia zajęć prozdrowotnych, które mają poprawić kondycję fizyczną dzieci i młodzieży szkolnej. Dotyczy to zarówno klas 1–3, 4–8, jak i szkół średnich. Będziemy przekazywać im wskazówki dotyczące psychologii oraz motywacji, aby mogli skutecznie zachęcać dzieci i młodzież szkolną do regularnej aktywności fizycznej po pandemii

– tłumaczy prof. Bartosz Molik, rektor Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Aktywny powrót do szkoły

Przykładowe tematy szkoleń planowanych w ramach pierwszego etapu projektu to:

• metody przeciwdziałania skutkom hipokinezji, izolacji społecznej,
• konsekwencje psychiczne nauczania zdalnego,
• metody wzbudzania motywacji na zajęciach ruchowych,
• budowanie relacji w grupie rówieśniczej,
• metody pokonywania barier aktywności fizycznej lub metodyczne przykłady dobrego działania.

Projekt „Aktywny powrót do szkoły” realizują wykładowcy z Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie we współpracy z uczelniami z Gdańska, Poznania, Wrocławia, Katowic i Krakowa. W ramach szkolenia nauczycieli wychowania fizycznego w całym kraju odbędzie się 420 sesji szkoleniowych.

– Chcemy uniknąć szkoleń online. Próbujemy więc jak najbardziej opóźnić część szkoleniową przeznaczoną dla nauczycieli. Prawdopodobnie rozpocznie się ona w maju, jeśli będzie zielone światło od Rady Ministrów. Obecnie rozporządzenia nie pozwalają na przeprowadzanie szkoleń dla kilkudziesięciu osób. Wiem, że nauczyciele już czekają na te szkolenia, ale uruchomimy je po trzeciej fali pandemii – zapowiada rektor Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Jak podkreśla, nauczyciele wychowania fizycznego to dobrzy specjaliści, którzy umieją pracować z dziećmi, jednak potrzebują dodatkowej wiedzy na okres popandemiczny.

– Szkolenia mają ich przygotować na to, jak pracować z dziećmi i młodzieżą po pandemii. Chcemy także przekazać wskazówki, jak pracować z młodzieżą, która nie była do tej pory i nie jest wciąż zainteresowana aktywnością fizyczną, która nie czuje takiej potrzeby, nie ma przykładu ze strony rodziców. To jest ważna grupa docelowa – uściśla prof. Bartosz Molik. – Zajęcia mają także zaznajomić uczestników z zagrożeniami związanymi z efektem pocovidowym oraz ze skutkami hipokinezji.

Kondycja młodych Polaków

Jak podkreślają twórcy projektu, dzieci często przechodzą COVID-19 bezobjawowo, ale widać u nich konsekwencje choroby. Wśród nich są zmęczenie, duszności, osłabienie siły mięśniowej, ale również zdarzają się bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu pracy serca, bóle głowy i omdlenia. Na te objawy dodatkowo nakłada się długotrwały brak regularnej aktywności fizycznej, co też negatywnie wpływa na kondycję fizyczną uczniów. W połączeniu z chronicznym zmęczeniem i osłabieniem wszystko to może zaburzać ich normalny powrót do szkoły.

Sport Kluby od września

Po ukończeniu szkolenia uczestnicy otrzymają możliwość ubiegania się o pieniądze dla szkoły na sportowe zajęcia dodatkowe dla uczniów. Te będą drugą fazą programu – Sport Kluby mają ruszyć we wrześniu. Będą to dodatkowe zajęcia pozaszkolne, poza zajęciami wychowania fizycznego, które mają zaoferować uczniom konkretne aktywności fizyczne ukierunkowane na zdrowie. Ich celem jest powrót uczniów do poziomu aktywności fizycznej sprzed pandemii.

– SKS-y są ukierunkowane na młodzież uzdolnioną sportowo. My chcemy zmotywować do działania te dzieci, które do tej pory nie wykazywały chęci do regularnej aktywności fizycznej. Nauczyciele mają pokazać im, że regularna aktywność fizyczna jest w stanie wpłynąć na jakość ich życia i zdrowie w przyszłości

– dodaje rektor AWF.

Zajęcia mają się odbywać jeden–dwa razy w tygodniu po 60 min w 20-osobowych grupach. Projekt zakłada zorganizowanie w sumie w tym roku min. 300 tys. godzin zajęć w całej Polsce.

– Pozwoli to również na przeprowadzenie monitoringu stanu aktywności fizycznej oraz sprawności fizycznej dzieci i młodzieży. Liczymy na to, że w grudniu 2021 roku przygotujemy siedem raportów regionalnych oraz raport ogólnopolski, w których przekażemy, jaki jest aktualny, rzeczywisty stan kondycji fizycznej i aktywności fizycznej dzieci i młodzieży oraz sformułujemy rekomendacje na kolejne miesiące – deklaruje prof. Bartosz Molik.

Kondycja dzieci i młodzieży przed pandemią

Jak ocenia, aktywność i kondycja fizyczna dzieci przed pandemią nie była w Polsce na wysokim poziomie, podobnie jak w wielu krajach europejskich. Badania pokazują, że od ok. 20 lat poziom kondycji fizycznej dzieci i młodzieży spada. Prawdopodobnie przyczynił się do tego bardziej siedzący tryb życia.

– Jeszcze w latach 70.–80. XX wieku kondycja fizyczna i sprawność dzieci i młodzieży były na stosunkowo wysokim poziomie. Obecnie dzieci znacznie więcej czasu spędzają w pozycji siedzącej. Bardzo rzadko obserwujemy spontaniczną aktywność fizyczną, np. grę w piłkę na podwórku. Już przed pandemią widzieliśmy, że 80 proc. dzieci i młodzieży nie spełnia wymogów aktywności fizycznej zaleconych przez Światową Organizację Zdrowia. Czyli na pięcioro dzieci tylko jedno było aktywne fizycznie na poziomie preferowanym przez WHO – wyjaśnia rektor AWF.

Czas pandemii koronawirusa tylko pogłębił ten problem. Aktywność fizyczna została w zasadzie niemalże wyeliminowana z życia i spontaniczny ruch jest bardzo rzadki, m.in. przez brak regularnych zajęć. Co więcej, z powodu nauki zdalnej dzieci spędzają całe dnie przed komputerem.

Źródło: opracowano na podstawie materiałów prasowych agencji Newseria
Fot. Arseny Togulev/Unsplash

Przeczytaj też Słodkie życie polskich dzieci

Artykuł Jaka jest kondycja dzieci i młodzieży w Polsce? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Smartfon nie pomaga

Dzieci i młodzież w wieku 11-17 lat nie podejmują aktywności fizycznej w wymiarze zgodnym z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Powinno być to co najmniej 60 minut dziennie przez 7 dni w tygodniu. Większą od zakładanej aktywność odnotowano jedynie wśród dziewcząt. Jednocześnie NIK zwraca uwagę, że wskaźniki określające założenia odnośnie aktywności fizycznej były wadliwie skonstruowane. Poza tym istotny wpływ na obniżenie aktywności fizycznej dzieci i młodzieży mają czynniki cywilizacyjne takie, jak rozwój technologii cyfrowej.

Sport powszechny mało powszechny

NIK skontrolowała, czy realizacja programów w latach 2016 – 2019 wpłynęła na wzrost aktywności fizycznej dzieci i młodzieży. W latach 2016-2018 przeznaczono na ten cel ponad 415 mln zł. Stanowiło to 78 proc. wydatków na sport powszechny. W finansowanych w ten sposób aktywnościach sportowych wzięło udział 4 mln dzieci i młodzieży.
W kontrolowanych latach środki na realizację programów wzrosły o ponad 97 proc. Dzięki temu liczba dzieci i młodzieży objęta wsparciem wzrosła o ponad 32 proc. – z 1,17 mln do 1,55 mln osób. Nie było to jednak współmierne do wzrostu finansowania programów.

Lubią sport, ale nie ćwiczą?

Z przeprowadzonego badania ewaluacyjnego wynika, że w 2017 r. aktywność osiągało 12 proc., a w 2018 r. niewiele ponad 13 proc. uczniów uczestniczących w Programie SKS. W badaniu kwestionariuszowym zdecydowana większość uczniów uczestniczących w SKS zadeklarowała, że lubi uprawiać sport i chętnie ćwiczy na lekcjach wf. Jednak tylko 9 proc. uczestniczących  i ponad 12 proc. nieuczestniczących w SKS przeznaczało 60 minut dziennie przez 7 dni w tygodniu na aktywność fizyczną. Najczęściej ww. uczniowie przeznaczali co najmniej 1 godz. dziennie na aktywność 1-2 lub 3-4 dni w tygodniu. Ponadto ponad 10 proc. uczniów nieuczestniczących w programie poza lekcjami wf nie uprawiało sportu i rekreacji w ogóle. Z kolei blisko 14 proc. z nich uprawiało sport lub rekreację tylko przez mniej niż jedną godzinę tygodniowo.

Program Rozwoju Sportu

Cele i priorytety odnośnie aktywności fizycznej dzieci i młodzieży określono w Programie Rozwoju Sportu do roku 2020. Z czterech zaplanowanych wskaźników dotyczących rozwoju aktywności fizycznej dzieci i młodzieży wzrost osiągnięto tylko w jednym. Założono, że odsetek dziewcząt w wieku 11 – 17 lat podejmujących aktywność w wymiarze zgodnym z wytycznymi WHO – czyli co najmniej 60 min. dziennie przez 7 dni w tygodniu, w stosunku do odsetka chłopców – wyniesie 60 proc. Tymczasem osiągnięto wynik przekraczający 70 proc. W przypadku innych wskaźników nie osiągnięto zakładanego wzrostu aktywności fizycznej, a w niektórych przypadkach nastąpił nawet jej spadek.

Program bez mierzalnych celów…

NIK podziela pogląd Ministra, że istotny wpływ na obniżenie aktywności fizycznej dzieci i młodzieży mają czynniki cywilizacyjne m.in. rozwój technologii cyfrowych. Młodzież i dzieci więcej czasu spędzają ze smartfonem i tabletem. Dodatkowo nie wiadomo dokładnie, jakie efekty przyniosły finansowane ze środków publicznych programy, bo Minister nie określił mierzalnych celów, mierników realizacji celów ani narzędzi do pomiaru wzrostu lub poprawy aktywności fizycznej. Tylko w części programów przewidziano coroczną ocenę, pozwalającą określić rozwój aktywności fizycznej. W konsekwencji nie oceniano, które z realizowanych programów wpłynęły na wzrost lub poprawę aktywności fizycznej dzieci i młodzieży. Tym samym nie posiadano wiedzy, które z programów wart. kontynuować, w odróżnieniu od przedsięwzięć nieprzynoszących efektów i wymagających korekty lub zakończenia, tak by środki lokować w programy, które wpływają realnie na poprawę aktywności fizycznej.

Minister Sportu za mało aktywny

Zdaniem NIK także współpraca Ministra Sportu z Ministrem Edukacji Narodowej w zakresie rozwoju aktywności fizycznej dzieci i młodzieży w wieku szkolnym była niewystarczająca. Dotyczyła przede wszystkim opiniowania przez Ministra zmian w przepisach oświatowych, natomiast w zbyt małym stopniu inicjowała działania mające na celu wzrost aktywności fizycznej dzieci i młodzieży.

Grywalizacja sposobem na brak aktywności?

NIK pozytywnie ocenia wprowadzenie w latach 2016-2018 nowych programów Szkolny Klub Sportowy i Klub, w których uczestniczyło coraz więcej dzieci, szkół podstawowych, gmin i klubów sportowych. Nie określono jednak zasad postępowania w razie wystąpienia wypadków na zajęciach SKS. Tymczasem ich liczba rośnie. W 2017 r. w kraju było 30 wypadków, w 2018 r. 55, w 2019 r. (do 30 czerwca) 24. W 2018 r. w stosunku do 2017 r. liczba wypadków wzrosła o 83 proc. Najczęściej dotyczyły one urazów takich jak: stłuczenia, złamania kości, zwichnięcia i skręcenia stawów. Ponadto nie wprowadzono aplikacji mobilnej SKS na telefony komórkowe dla dzieci i ich rodziców, której wdrożenie z elementami stymulującymi nawyk podejmowania aktywności fizycznej (np. grywalizacji) mogłoby, w ocenie NIK, przyczynić się do zwiększenia aktywności poza lekcjami wf i zajęciami SKS.

Lepsza baza sportowa szkół

Równocześnie realizowane przez Ministra programy inwestycyjne przyczyniły się do poprawy szkolnej bazy sportowej. Efektem wsparcia w wysokości ponad 466 mln zł było w latach 2016-2018 wybudowanie i przebudowanie 1 080 oraz modernizacja 131 obiektów sportowych w 986 szkołach w Polsce. Gminy prawidłowo zrealizowały zadania inwestycyjne dotyczące szkolnych obiektów sportowych. Szkoły zapewniły bezpieczne i higieniczne warunki korzystania z obiektów sportowych, przy czym w dwóch z ośmiu skontrolowanych szkół nie zapewniono bezpiecznego korzystania z obiektów, a w jednej obowiązkowych kontroli stanu technicznego obiektów.

Źródło: opracowano na podstawie materiałów prasowych

Fot. Aaron Burden/Unsplash

O aktywności fizycznej polskich dzieci czytaj też na https://fitnessbiznes.pl/polskie-dzieci-zastygaja-w-bezruchu/

Artykuł Smartfon zastępuje dzieciom i młodzieży sport pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.